21 Oct 2019

Sticky Post By Daniel Fernandes Posted in News Permalink

Daniel Fernandes 3de in eindklassement ONK PROCUP1000

Sticky Post By Daniel Fernandes On October 21, 2019

Daniel Fernandes uit Purmerend behaald 3de plek in eindklassement ONK PROCUP1000.

Op 12 Oktober werd er gestreden om de eind ranking van de ONK PROCUP1000. De PROCUP1000 zijn wedstrijden op landelijk hoogte niveau. Dit keer werd er zaterdag een dubbele race gereden op het TT-Circuit van Assen! 🔱 na diverse races in Nederland, Frankrijk en Duitsland was het Circuit van Assen het decor voor de grote ontknoping!

In de finales kwam Daniel klem te zitten tussen de andere rijders bij de eerst bocht waardoor een goede klassering lastig werd, Daniel begon de race met SLICKS banden op een nat baan Daniel had een hoop dat de baan zou afdrogen dit was inderdaad zo en Daniel had een goede ritme te pakken en haalde meer dan 20 rijders in na een start op plek 28 stond Daniel weer in de top 8 helaas begon het te regenen en Daniel moet onmiddellijk zijn tempo verlagen de baan werd zo nat dat het voor Daniel niet meer te doen was Daniel pakt in de laatste race ook geen punten voor in de klassement! maar behoud zijn 3de plek in de eind klassement.

In de eind ranking mocht Daniel op het podium staan en een prijs voor de 3de plek in ontvangst mogen nemen.

Daniel Fernandes:

Het was een mooi seizoen wij waren dichtbij om kampioen te worden we stonden in het begin van het seizoen op de 1ste plek helaas hebben wij in een paar races wat technische problemen gehad waardoor wij veel punten hebben verloren!, maar ik ben blij het het behaalde resultaat met het pakket van mijn motor heb ik het zeer goed gedaan het was ook de eerste keer op deze motor onze team en ik hebben veel geleerd en wij hebben bewezen dat wij een top raceteam zijn!

Ik wil mijn team bedanken en mijn sponsoren die mij hebben gesteund dit seizoen zonder hun was dit echt niet mogelijk geweest!

Terug blik Daniel Fernandes 1ste plek op podium in circuit Dijon-Prenois (Frankrijk)

SLIPPENDE KOPPELING KOST MIJ PUNTEN

Sticky Post By Daniel Fernandes On June 10, 2019

Zoals je in mijn vorige blog hebt kunnen lezen had ik in het vorige raceweekend vette pech. Door de valpartij had mijn motor behoorlijke schade opgelopen. Zelfs zoveel schade dat ik niet verder kon rijden.

Tot in de laatste minuut voor de eerste kwalificatie is het team bijna dag en nacht aan het werk geweest om de motor op te lappen. Een grondige test om te checken of alles in orde was zat er helaas niet in. Het was een gevalletje motor starten, rijden en zo goed mogelijk kwalificeren. Ik kan je vertellen dat dit niet de meest ideale voorbereiding was op het weekend. Maar goed, that’s racing!

Kwalificatie 1

Mijn eerste meters met de gerepareerde motor voelden goed aan. Net op het moment dat ik een lekker tempo en snelheid had gevonden voelde ik dat de remhendel los begon te hangen. Shit, terug naar de pitbox.

Terug bij het team begon het ook nog eens te regenen. Ik zag dat de witte vlag met rood kruis, de regenvlak, werd gezwaaid. Al snel kwamen meer rijders binnen in de paddock. Het wegdek begon eigenlijk te glad te worden voor droogweerbanden.

Wat moest ik doen? Verder rijden op de gemonteerde slicks of toch een wielwissel voor regenbanden? Ik besloot de gok te wagen en door te rijden op slicks. Door de natte omstandigheden was ik de enige rijder op de baan die zijn rondjes reed. Ik moest wel rijden en proberen om een goede tijd neer te zetten. Ook had ik de sessie hard nodig om de technische staat van de motor te checken. Na twee ronden moest ik helaas, zonder een goede tijd te hebben neergezet, de sessie afbreken. De baan werd te glad om verder te rijden. Het laatste waar ik op zat te wachten was opnieuw crashen!

Kwalificatie 2

Voorafgaand aan Kwalificatie 2 begon ik weer te twijfelen tussen slicks en regenbanden. De baan was redelijk opgedroogd, het regenen was gestopt. Opnieuw ging ik voor de slicks.

De tweede kwalificatie was een herhaling van de ochtend. Door de listige omstandigheden kon ik mijn tijden niet verbeteren en niet het aantal rondes rijden die ik voor ogen had. Voor mijn eigen veiligheid ben ik teruggereden naar de pitbox waar het team de rest van de middag aan het verbeteren van de afstelling heeft gewerkt. Door de slechte kwalificaties wist ik dat ik vanaf P24 aan de wedstrijd zou moten beginnen.

Race

Om niet dezelfde fouten te maken zoals in beide kwalificaties, ben ik op regenbanden aan de race gestart. De keuze voor regenbanden was overigens niet moeilijk. De regen kwam met bakken tegelijk uit de hemel vallen.

Zoals gezegd startte ik bijna helemaal achteraan op de grid, vanaf P24. Mijn start was ronduit slecht. Ook kon ik in de eerste bocht geen posities goedmaken. Het was pas in Ossebroeken, de bocht voor de Strubben, dat ik kans zag om rijders in te halen.

Ondanks dat ik een aantal plaatsen had goed kunnen maken merkte ik na een aantal ronden dat ik de aansluiting op de top-10 rijders had verloren. Sterker nog, ik zag geen enkele rijder voor mij! Ik wist niet wat mij was overkomen.

Bij start/finish zag ik mijn pitbord met daarop P17. Zie ik dat goed? P17? Er rijden nog zeventien rijders voor mij, maar ik zie niemand. Hoe was dit mogelijk? Plotseling werd het mij duidelijk. Door een slippende koppeling tussen de 4^e en 5^e versnelling lag mijn snelheid lag veel te laag. Daardoor verloor ik veel tijd op de lange, rechte stukken.

Een volgende ronde gaf het team aan dat ik was opgeklommen naar P16 door een val van een andere rijder. Verderop in de baan zag ik mijn concurrent Jeroen Tielen. Ondanks dat ik niet meer kon gaan voor de winst van de wedstrijd, was Jeroen mijn doel geworden. Ik moest en zou hem inhalen. En dat lukte.

Na Jeroen te hebben ingehaald reden we samen een aantal ronden, totdat ik merkte dat hij niet meer achter mij reed. Na de wedstrijd gaf Jeroen aan dat hij door een storing in de elektronica de wedstrijd moest staken.

Met een slippende koppeling heb ik de wedstrijd uit kunnen rijden en ben als veertiende geëindigd. Niet het resultaat waar ik op had gehoopt, maar toch belangrijke punten voor het kampioenschap kunnen pakken.

Ik ga mij goed voorbereiden voor de volgende race in Frankrijk (Dijon-Prenois) om weer op het podium te staan.

Meld je aan en ontvang ook mijn nieuwsbrief

https://danielfernandes92.us11.list-manage.com/subscribe?u=eef7fdb5e4c106cad20e7af45&id=f7cd51d331

Nog sponsoren gezocht!

https://www.linkedin.com/pulse/met-daniel-fernandes-de-motorsport-daniel-ferreira-fernandes

Verbeter uw SEO met Daniel Fernandes

https://www.facebook.com/notes/daniel-fernandes/verbeter-uw-seo-met-daniel-fernandes/1589069764491670/

CONNECT:
FACEBOOK

INSTAGRAM

TWITTER

YOUTUBE

–> Met Daniel Fernandes in de motorsport? <–

Daniel Fernandes pakt knappe tweede plaats op nat Assen

Sticky Post By Daniel Fernandes On April 28, 2019

Envied-coureur Daniel Fernandes heeft op een nat Assen de tweede plaats behaald in de ProCup 1000. Na een moeilijk weekend reed de 26-jarige rijder naar zijn tweede podium van het seizoen.

Kwalificatie 1

Net zoals 14 dagen geleden, tijdens de seizoensopener, start het raceweekend opnieuw nat. Omdat ik het niet erg vind om op een natte baan te rijden, begin ik zelfverzekerd aan de kwalificatie. Ik kan direct een goed en hoog tempo vinden en ik voel mij goed op de motor.

Helaas was mijn optimisme heel snel voorbij. Ondanks de gemonteerde regenbanden ging ik, nog voordat ik een ronde had gezet, in de Ramshoek hard onderuit. In nota bene de snelste bocht van het circuit verloor ik de voorkant en gleed ik samen met de motor meer dan 80 (!) meter over asfalt en gras. Pas bij het grind stopte de ongewilde ‘rollercoaster ride’. Niet alleen had de motor schade aan de linkerzijde, ook had ik pijn in mijn heup. Terug in de pitbox bleek dat zowel het dynamodeksel als de beschermer zwaar beschadigd waren. Shit!

Gelukkig heb ik een geweldig team die over de nodige technische expertise beschikt. Dankzij hun hulp en die van sponsor Druijff Racing, kon de schade voor de start van de tweede kwalificatie worden gefixed. De pijn in mijn heup heb ik opgelost met behulp van Dokter P. Aracetamol.

Kwalificatie 2

Motor klaar, paracetamol erin, let’s go! Op naar de tweede kwalificatie om de definitieve startplaats te veilig te stellen. Ondanks de glijpartij in de eerste kwalificatie begon ik vol vertrouwen aan de tweede sessie. Bam! Opnieuw verloor ik de voorkant en smakte ik tegen het asfalt! Ditmaal in de Madijk-bocht. Hoe kon dit weer gebeuren? Ik begreep er niets van. Wat ik wel doorhad dat dit niet aan mij kon liggen. Dit moest aan de motor liggen.

Terug naar de pitbox en de paracetamol. Helaas zonder een geklokte tijd, mijn eerste ‘DNF’ (Did Not Finish) van het seizoen. Ik wist dat ik later op de middag als laatste aan de race zou moeten beginnen.

Race

De schade aan de motor viel mee en kon snel gerepareerd worden. Na een uitgebreide check van de motor en de vering, kwam het team en ik tot de conclusie dat de voorband de boosdoener van de beide crashes moest zijn. Een andere oorzaak konden wij niet vinden. De voorband werd dan ook vervangen door een nieuwe.

Intussen begon de baan steeds droger te worden. Was de baan droog genoeg voor slicks? Wilde ik het risico van een derde valpartij nemen of koos ik toch het zekere voor het onzekere? We besloten om geen risico te nemen en ik ging met regenbanden van start.

Ik begon als laatste aan de race, gelukkig was de baan inmiddels droog. Mijn strategie was om direct een zo hoog mogelijk tempo neer te zetten. Ik wist namelijk dat de andere rijders twijfelden over de grip en dus kozen voor een voorzichtige start. Mijn strategie bleek goed uit te pakken.

In de eerste bocht, de Haarbocht, kon ik een aantal posities winnen. Een paar bochten later, Ossebroeken, zag ik ruimte en haalde opnieuw een aantal rijders in. Ik voelde mij goed en verhoogde mijn snelheid.

In de tweede ronde zag ik voor mij een aantal rijders die met slicks van start waren gegaan, van mij wegrijden. Helaas moest ik snelheid terugnemen, ik voelde dat de regenbanden de grip lastig konden vasthouden. Ik wilde de race zonder valpartij uitrijden maar de motor begon aan de voort en achterkant te glijden. Een paar ronden later begon het weer te regenen. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat de wit/rode vlag (nat, glad) werd gezwaaid. Yes! Met mijn regenbanden heb ik een voordeel ten opzichte van de concurrentie die met droogweer banden rijden.

Al snel ging het tempo uit de wedstrijd. Een aantal rijders moesten zelfs opgeven omdat de slicks geen enkele grip gaven. Ik kon mijn snelheid vasthouden en plotseling lag ik op P2! Waanzinnig!

In de laatste ronden ging ik de strijd aan met Kees Boekel (Fast AF Racing). Ik probeerde nog dichter bij hem te komen, maar Kees reed op zijn Kawasaki ZX10-R een dusdanig hoog tempo dat ik besloot om mijn tweede plaats vast te houden.

Met nog drie ronden te gaan werd te wedstrijd afgevlagd. Er waren teveel rijders gevallen en het tempo was inmiddels zo laag dat de wedstrijdleiding het niet verantwoord vond om om verder te rijden.

Je kunt je voorstellen dat ik zeer blij ben met het resultaat. Twee keer gevallen, een pijnlijke heup, geen vertrouwen in de motor en dan toch weer op het podium! Ik sta op P1 in het klassement met een voorsprong van 1100 punten op nummer twee.

Mijn vertrouwen in de motor is weer volledig terug. Ik ben klaar voor de volgende wedstrijd op 18 mei in Assen.