Zoals je in mijn vorige blog hebt kunnen lezen had ik in het vorige raceweekend vette pech. Door de valpartij had mijn motor behoorlijke schade opgelopen. Zelfs zoveel schade dat ik niet verder kon rijden.
Tot in de laatste minuut voor de eerste kwalificatie is het team bijna dag en nacht aan het werk geweest om de motor op te lappen. Een grondige test om te checken of alles in orde was zat er helaas niet in. Het was een gevalletje motor starten, rijden en zo goed mogelijk kwalificeren. Ik kan je vertellen dat dit niet de meest ideale voorbereiding was op het weekend. Maar goed, that’s racing!
Kwalificatie 1
Mijn eerste meters met de gerepareerde motor voelden goed aan. Net op het moment dat ik een lekker tempo en snelheid had gevonden voelde ik dat de remhendel los begon te hangen. Shit, terug naar de pitbox.
Terug bij het team begon het ook nog eens te regenen. Ik zag dat de witte vlag met rood kruis, de regenvlak, werd gezwaaid. Al snel kwamen meer rijders binnen in de paddock. Het wegdek begon eigenlijk te glad te worden voor droogweerbanden.
Wat moest ik doen? Verder rijden op de gemonteerde slicks of toch een wielwissel voor regenbanden? Ik besloot de gok te wagen en door te rijden op slicks. Door de natte omstandigheden was ik de enige rijder op de baan die zijn rondjes reed. Ik moest wel rijden en proberen om een goede tijd neer te zetten. Ook had ik de sessie hard nodig om de technische staat van de motor te checken. Na twee ronden moest ik helaas, zonder een goede tijd te hebben neergezet, de sessie afbreken. De baan werd te glad om verder te rijden. Het laatste waar ik op zat te wachten was opnieuw crashen!
Kwalificatie 2
Voorafgaand aan Kwalificatie 2 begon ik weer te twijfelen tussen slicks en regenbanden. De baan was redelijk opgedroogd, het regenen was gestopt. Opnieuw ging ik voor de slicks.
De tweede kwalificatie was een herhaling van de ochtend. Door de listige omstandigheden kon ik mijn tijden niet verbeteren en niet het aantal rondes rijden die ik voor ogen had. Voor mijn eigen veiligheid ben ik teruggereden naar de pitbox waar het team de rest van de middag aan het verbeteren van de afstelling heeft gewerkt. Door de slechte kwalificaties wist ik dat ik vanaf P24 aan de wedstrijd zou moten beginnen.
Race
Om niet dezelfde fouten te maken zoals in beide kwalificaties, ben ik op regenbanden aan de race gestart. De keuze voor regenbanden was overigens niet moeilijk. De regen kwam met bakken tegelijk uit de hemel vallen.
Zoals gezegd startte ik bijna helemaal achteraan op de grid, vanaf P24. Mijn start was ronduit slecht. Ook kon ik in de eerste bocht geen posities goedmaken. Het was pas in Ossebroeken, de bocht voor de Strubben, dat ik kans zag om rijders in te halen.
Ondanks dat ik een aantal plaatsen had goed kunnen maken merkte ik na een aantal ronden dat ik de aansluiting op de top-10 rijders had verloren. Sterker nog, ik zag geen enkele rijder voor mij! Ik wist niet wat mij was overkomen.
Bij start/finish zag ik mijn pitbord met daarop P17. Zie ik dat goed? P17? Er rijden nog zeventien rijders voor mij, maar ik zie niemand. Hoe was dit mogelijk? Plotseling werd het mij duidelijk. Door een slippende koppeling tussen de 4e en 5e versnelling lag mijn snelheid lag veel te laag. Daardoor verloor ik veel tijd op de lange, rechte stukken.
Een volgende ronde gaf het team aan dat ik was opgeklommen naar P16 door een val van een andere rijder. Verderop in de baan zag ik mijn concurrent Jeroen Tielen. Ondanks dat ik niet meer kon gaan voor de winst van de wedstrijd, was Jeroen mijn doel geworden. Ik moest en zou hem inhalen. En dat lukte.
Na Jeroen te hebben ingehaald reden we samen een aantal ronden, totdat ik merkte dat hij niet meer achter mij reed. Na de wedstrijd gaf Jeroen aan dat hij door een storing in de elektronica de wedstrijd moest staken.
Met een slippende koppeling heb ik de wedstrijd uit kunnen rijden en ben als veertiende geëindigd. Niet het resultaat waar ik op had gehoopt, maar toch belangrijke punten voor het kampioenschap kunnen pakken.
Ik ga mij goed voorbereiden voor de volgende race in Frankrijk (Dijon-Prenois) om weer op het podium te staan.
Fotograaf: AD Kievit / Wegraceinfo | foto’s vrij te gebruiken voor MEDIA
Race dag: Zaterdag 8 Juni 2019
Hoog resolutie foto’s op aanvraag: info@danielfernandes92.eu
